Saskia Noort zag haar boek Terug Naar De Kust in 2009 verfilmd worden. De film werd een succes en dus kon het niet uitblijven dat een tweede boek op het witte doek zou verschijnen. Dat werd het succesvolle De Eetclub, waarvan meer dan 500.000 exemplaren werden verkocht. De film staat staat onder regie van Robert Jan Westdijk met een voor Nederlandse begrippen sterrencast met onder andere Bracha van Doesburg, Thom Hoffman, Peter Paul Muller en Angela Schijf.

Karen en Michel (Bracha van Doesburgh en Mark van Eeuwen) verlaten de grote stad en verhuizen naar een luxe villawijk. Dan is zo'n kast van een huis en de serene stilte in de bossen daaromheen even wennen. Gelukkig leert Karen al snel een aantal dames kennen die samen een eetclub vormen. Luxe gerechten die samen worden bereid, in combinatie met wijn. Veel wijn. Al snel leert ze ook hun echtgenoten kennen en maken Karen en Michel volledig deel uit van de vriendengroep. Het wordt grimmiger als Evert (Bas Keijzer), de man van Babette (Angela Schijf), terug komt uit de kliniek en al snel om het leven komt bij een grote brand in zijn villa. Alles lijkt te wijzen op zelfmoord, maar niet iedereen is daar zo zeker van, ook de politie niet. Als niet veel later ook Hanneke halfdood op de stoep voor een hotel wordt gevonden gaat Karen op onderzoek uit. Al snel blijkt dat Simon (Thom Hoffman), met wie ze een affaire heeft, meer blijkt te weten en dat het eerder zo gezellige eetclubje een grote, stinkende beerput is vol geheimen.

Klinkt als een aardig verhaal en dat is het ook. Maar de uitvoering laat te wensen over. Het begint al bij de tien personages. De film duurt anderhalf uur en dat betekent dat er weinig tijd is om al deze mensen een fatsoenlijke introductie te geven. Het gevolg is dat je al snel kwijt bent wie nou bij wie hoort en ook de vriendschappen en affaires worden niet geheel duidelijk. Zo komen sommige mannelijke wederhelften nauwelijks voor in het verhaal en zijn de vrouwen op Karen en deels Hanneke na veroordeeld tot een bijrol. Dat terwijl één van deze personen nog een belangrijke rol krijgt in het slot.

Spannend wordt het eigenlijk nooit. De muziek brengt in dergelijke scènes meer spanning dan op het scherm te zien is. Er wordt wel naar toe opgebouwd, maar uiteindelijk faalt het jammerlijk. Dat geldt ook voor de plotwendingen die vaak vanuit het niets komen. Het is onsamenhangend, vaag en daardoor bij vlagen juist grappig. Juist dat laatste past niet echt bij de thriller die De Eetclub zou moeten zijn. Het acteerwerk is wisselvallig. Thom Hoffman zet zijn personage met de nodige mysterie briljant neer, de naïviteit van Bracha van Doesburgh spat van het scherm af en Halina Reijn verandert van de enthousiaste vriendin in een paranoïde vrouw. Maar de weinig overtuigende Mark van Eeuwen valt dan weer tegen. De rest van de cast komt te weinig in beeld om daar echt iets over te kunnen zeggen, al is het tenenkrommende accentje dat Birgit Schuurman gebruikt verschrikkelijk irritant om naar te luisteren. Ook de rechercheur in het verhaal komt niet echt overtuigend over.

De extra's op de dvd zijn weinig verrassend. Een trailer, een spotje voor de bioscoopbon, een making of en een special rondom de première van de film. Beelden van achter de schermen en interviews aangevuld met stukjes uit de film. Niet echt de moeite waard dus. De beeldkwaliteit is overigens prima, het geluid grotendeels ook. Helaas is de verstaanbaarheid in sommige scènes wat matig.

Vaak duren films te lang, maar wat meer tijd had De Eetclub wellicht tot een duidelijker verhaal kunnen maken. Misschien dat er bewust voor gekozen is om het allemaal wat mysterieus te houden. Het past dan wel bij het verhaal, het kijkplezier is er alleen maar minder door geworden. Schrijfster Saskia Noort zei na de première dat het boek een stuk beter was dan de film. Misschien moet dat advies maar ter harte genomen worden...

Lees ook:

delen |