Rowan Atkinson kruipt wederom in de huid van Johnny English. Hij is geheim agent van de Britse geheime dienst en kent het woord angst niet omdat hij daar te dom voor is. English gaat achter een groep sluipmoordenaars aan die één van de wereldleiders uit de weg wil hebben. Of het hem lukt hen te stoppen? Alleen zijn intelligentie staat hem in de weg.

Helaas is Johnny English Reborn een typische ‘trailerfilm’: als je de trailer al gezien hebt, dan heb je meteen een hoop van de leukste stukken te pakken. De andere, spaarzame grappige momenten vormen echter een lijmmiddel om de actiescènes aan elkaar vast te knopen. Technisch gezien is Reborn een fantastische montage. De gevechten een shoot outs zijn vaak op een moderne Die Hard-achtige manier gefilmd met snelle en bewegende shots, terwijl de droge taferelen van English met een standvastig en haast klinisch karakter zijn opgenomen. Die snelheidswisselingen zorgen ervoor dat je geboeid naar het scherm blijft kijken en met perfecte timing kunt genieten van Atkinsons capriolen.

Niet alleen het montageteam heeft de vinger op de juiste plekken wat timing betreft gelegd. Atkinson is heer en meester in slapstick humor door zijn ervaring als Mr. Bean, een personage dat niet ver van Johnny English afstaat. Daarnaast bezit hij een ongekende en superstrakke mimiek als het gaat om droge situaties waarin hij zich geen houding weet te geven. En iedere keer past hij één van de twee toe op het juiste moment. Plaatsvervangende schaamte kriebelt constant over je ruggengraat heen, zeker wanneer je ziet dat hij de ene na de andere schurk laat lopen of met een helikopter over de snelweg vliegt. Anders ziet hij namelijk niet waar hij heengaat. De film bevat best wat komische momenten, maar zoals gezegd zijn het er jammer genoeg te weinig en ligt de nadruk teveel op actie.

Om dat toch een beetje goed te maken, tenminste: dat idee krijg je, heeft de film zijn eigen running gag gekregen. Dat is een oude vrouw die overal te pas en te onpas opduikt en English het leven zuur maakt. Zo heeft ze een mitrailleur in haar golfkar en weet ze English constant te verrassen met een nieuwe vermoming. Deze humor zie je ook vaak mijlenver van tevoren aankomen, maar dat is niet erg. Dat oude vrouwtje heeft een belangrijke rol in de film, daar het je als kijker houvast geeft in de hectiek en snelheid waarmee de scènes zich afwisselen. Daarnaast levert het ontzettende grappige situaties op, wanneer English haar voor de zoveelste keer gepakt denkt te hebben.

Johnny English Reborn is al met al iets minder leuk dan zijn voorganger, omdat we deze keer niet verrast werden met zijn lage intelligentie. De komische stukken tussen de actiescènes in waren best grappig, maar het duurde te lang voordat die voorbij kwamen. De opzwepende, orkestrale en heroïsche muziek die wordt afgespeeld wanneer Atkinson in beeld komt maakt echter een hoop goed om een bioscoopbezoek te rechtvaardigen.

Lees ook:

delen |