In goede kringen had iedereen in de jaren 60 een zwarte hulp in huis. Die hulp deed haast alles in het huishouden en daarbuiten. Denk hierbij aan schoonmaken, wassen, boodschappen doen, maar ook het opvoeden van de kinderen van hun 'werkgevers'. In The Help zie je het leven van deze mensen en hoor je ook hoeveel moeders hun kinderen lieten opvoeden door de hulp.

Wanneer een journaliste, Skeeter (Emma Stone), uit Mississippi een baan in New York aan haar neus voorbij ziet gaan omdat ze nog niet genoeg ervaring heeft, besluit ze in haar eigen stad aan de slag te gaan. Ze sluit zich niet aan bij de gevestigde orde aldaar, maar kiest een andere weg. Ze schrijft een boek dat de gehele bevolking de stuipen op het lijf zal jagen. Het is het verhaal van de hulp. Alle schandalige dingen die gebeuren in de huizen van deze rijke Amerikanen in het zuiden van de Verenigde Staten komen nu in de openbaarheid. Bijvoorbeeld één van de blanken die een zelfgebakken taart erg kan waarderen, totdat ze weet wat de ingrediënten zijn. 

Je ziet het proces van het schrijven van het boek; Skeeter schrijft op wat de hulpen haar vertellen en die ervaringen zie je in de film terugkomen. Het is een goede combinatie om een verhaal te vertellen. De soms bizarre, maar ook vaak leuke vertellingen worden afgewisseld met emotionele, zware gebeurtenissen. Tijdens het schrijven van het boek ontstaat een onwaarschijnlijke vriendschap, terwijl ze bezig zijn met een schrijfproject dat tegen de maatschappij indruist en hen allemaal in gevaar brengt. 

Waar je misschien een echte dramafilm verwacht, is The Help juist meer een komedie. Wellicht doordat het een film van Disney is. Er zijn ook wel drama-elementen te vinden, waardoor hij meeslepend en zeer 'echt' aanvoelt. Het is een film die haast doordrenkt is met hoop; werk hard en zet door, dan kom je uiteindelijk verder dan je zelf had durven dromen.

Zoals het leven van de hulpen geweest is, zo wordt het ook echt getoond. Wellicht zal het boek zelf nog indringender zijn, maar de film is ook zeker een absolute aanrader. Het is een feel-good movie die je met een lach uit kijkt, maar wel één die je laat nadenken over hoe het eraan toeging in die tijd in de Verenigde Staten. Al moet je wel in gedachten houden dat de film gebaseerd is op het boek uit 2009 en dat dit verhaal fictie is.

Extra's

The Help kent een tweetal extra's die een kleine toevoeging leveren aan de hoofdfilm. Zo is er de videoclip van Mary J. Blige - The Living Proof, de soundtrack van de film. Daarnaast een aantal verwijderde scènes met daarbij introducties van de regisseur Tate Taylor. Twee scènes die de film niet gehaald hebben, maar daarbij wel de redenen van de regisseur. Enigszins karige extra's, maar door het commentaar redelijk te pruimen.

Lees ook: